Onbegonnen werk

Vandaag staat een bezoekje zee op het programma. Op voorhand hadden we meermaals gelezen dat er op de stranden vaak zeewier ligt en dat de locals hun best doen om het zo snel mogelijk op te ruimen. We konden er ons niets bij voorstellen en zagen ook geen probleem. 

Een vreemde visgeur en het lawaai van een graafmachine kwamen ons echter al snel tegemoet. En toen zagen we het: een mooi strand met palmbomen, maar tussen het strand en de zee hopen bruine smurrie dat zeewier bleek te zijn. Via de zee bleef het zeewier komen. Een graafmachine en enkele moedige locals met schoppen deden hun best, maar ik denk niet dat het strand de komende dagen zuiver zal worden. Achter de smurrie verschool zich een mooie blauwe zee zoals we ze uit de boekjes kennen, maar vandaag gaat er niet in zee gezwommen worden. Nu begrijp ik wel beter waarom al de dagtrips strandtijd incalculeren in hun programma. Vermoedelijk zijn de stranden op andere plekken in Yucatán mooier en geurlozer om te zijn. Dat gaan we de komende dagen te weten komen.