Laatste chill-dag

De dag begint zoals de vorige geëindigd was, met een stevige regenbui. Tegen dat we naar het ontbijt gingen, waren er alweer zo goed als geen wolken meer. Rond de middag was er een expositie van de talenten van het personeel: de kamermeisjes die mooie figuurtjes plooien met de kleinste handdoeken, het restaurantpersoneel plooit de servetten in verschillende figuren voor in de glazen aan tafel, de mensen van de bar maakten sangria, keukenpersoneel maakte lekkere guacamole, de sub-chef kerfde een heel mooie roos uit een watermeloen, en 2 tuinmannen maakten roosjes en krekels uit palmboombladeren. Kunst! De guacamole viel ook in de smaak bij de lokale vogels en neusbeertjes.

In de namiddag is er een foam (schuim) party in het zwembad. Het feestje begint met een valse start: veel schuim kwam er niet uit het schuimkanon, een steekvlam en bijhorende rook dan weer wel. Er werd onmiddellijk een alternatief event gestart: 2 teams in het water strijden om 1 rugbybal. Tien opeenvolgende passes naar een ploeggenoot zonder dat iemand van de andere ploeg de bal kan onderscheppen levert een punt op.

Even later is het kanon gemaakt, en kunnen de schuim festiviteiten beginnen. Er werd ook een tequila polonaise gehouden, en niet alleen Stef, maar ikzelf deed ook mee. Op 3 plaatsen aan de rand van het zwembad werden de voorbijgangers tequila in hun mond gegoten/gespoten. Het was weer eens iets anders.

Het allerlaatste wapenfeit was een silent disco avond aan de bar. Iedereen krijgt een hoofdtelefoon op, en je kan kiezen tussen het blauwe (pop/techno), het rode (latino) of het groene (retro) kanaal. Zeer leuk, en ook bizar om de anderen eens bezig te zien terwijl je zelf even de hoofdtelefoon afzet.