Follow the Mexican

Onze laatste daguitstap… Onze vakantie begint duidelijk te korten, maar we gaan er nog even alles uithalen. We gaan naar Tulum voor een dagje cultuur en natuur.

We beginnen de dag met… een sanitaire stop. Zogezegd omdat later op de dag er geen sanitaire voorzieningen meer zijn, wat complete onzin is, iedere volgende stop heeft werkende toiletten. We zullen er maar niet achter zoeken dat deze sanitaire stop gebeurt bij een soort souvenirmarkt binnen het duurdere segment, met juwelen, beelden, maskers, allemaal tegen een (stevig) prijsje en (mits meerkost) naar huis opstuurbaar. Er stond ook een tequila-proef-standje, maar het was nog geen 9 uur ‘s morgens, dat was zelfs voor Stef wat te gortig. Ach ja, het zou vandaag niet de enige keer zijn dat ze ons geld proberen aftroggelen.

Volgende stop is de archeologische site van Tulum. Hier zijn geen wereldwonderen te vinden. Volgens de gids was Chichén Itzá eerder voor de middenklasse bedoeld, terwijl Tulum de stad van de hogere klasse was, letterlijk en figuurlijk. Mensen werden op grootte geselecteerd. Wie er bovenuit stak, werd beschouwd als gekozen door de goden om elitesoldaat te worden en in Tulum te trainen en wonen. De gids noemde ons vanaf dit moment Sacrifices. We hebben de hele dag de zin “Sacrifices, follow the Mexican” mogen aanhoren. Aan een stevig tempo bekeken we het huis van de shaman, het paleis van de koning, de tempel van de god van de wind, de tempel van de neerdalende god (die ook in andere culturen over de wereld terug te vinden is… it must have been aliens?)... Deze site ligt aan de zee. We zagen nog enkele pelikanen vliegen en op bijna ieder  muurtje zat er een leguaan. Terug aan de in-/uitgang stonden er verklede Maya krijgers te wachten voor een fotomoment (mits fooi), maar de gids zijn schema was te strak om daar even voor te pauzeren (lees: die personen stonden niet op de loonlijst van Cancun Adventures, en dus moest de kans dat wij ons geld daaraan zouden uitgeven zo klein mogelijk gehouden worden).

We hebben wel wat verfrissing verdiend want het zweet druppelt van onze lichamen. Lekker fris water vinden we in cenote “Puerto el Cielo”, of “Dream”, de juiste naam is niet heel duidelijk. Insmeren met zonnecrème is not done. Voor je de cenote in mag, moet je verplicht douchen om alle crème-kes af te spoelen. Deze plek is heel mooi… Er waren opnieuw stalactieten, visjes én vleermuizen. Met een gids gingen we door het water naar een stukje dat pikkedonker is en waar de ruimte veel krapper was. Op voorhand was dit aangekondigd, maar er waren toch twee andere toeristen die heel angstig werden. We vragen ons af of we daardoor niet een kleinere toer doorheen het donker gemaakt hebben? We mochten in deze cenote zelf geen foto's trekken. Er stonden wel paparazzi in het water die een snelle fotoshoot van ons maakten… om er nadien 120 dollar voor te vragen. Zot!! Dat hebben ze dus mooi niet gedaan. We hebben eerder erg verontwaardigd gereageerd. Een 40 of zelfs 50 dollar als prijs, oké, nog veel te veel, maar we begrijpen dat het leven niet makkelijk is in de toeristische sector. Maar 120 dollar is toch absurd veel voor middelmatige foto’s. De gids ging nog een goed woordje doen, en plots was het 60 dollar voor de foto’s, maar ‘damage was already done’, wij gingen er geen geld meer aan geven.

Voor zover Mexico een last minute-reis was met, voor onze normen, een zeer minimale voorbereiding, hebben we er echt alles uitgehaald. Alleen een onderwatercamera hadden we niet bij. Als laatste ervaring zijn we nog gaan snorkelen tussen schildpadden in de Caraïbische zee (Akumal). We hebben er zeker tien gezien, en dat terwijl de toer niet garandeert dat je er gaat zien. Met een bootje vaarden we een stukje (100m?) in zee. Al snorkelend naar het strand zagen we de schildpadden. Ze lagen dus echt niet ver van het strand. Zo zot… we moesten drie meter van de schildpadden blijven en mochten ze niet aanraken. De meeste schildpadden waren aan het eten, maar zowel naar Stef als naar mij kwam er eentje gezwommen. Speciale ervaring! We zagen ook dat ze met hun kopjes boven water kwamen om lucht te komen happen. Weer een topdagje, maar dus zonder bewijsmateriaal ;-). 

Zoals steeds eindigt de toer met een late lunch. 

We aten een burrito in het strandrestaurant van de beachclub van de organisatie van de toer. Lekker! 

's Avonds hebben we nog genoten van een Queen tribute optreden aan de bar. We vonden beide dat dit optreden het beste was van de hele vakantie. Enkele minuten nadat we terug op de kamer waren, begon het te regenen, heel stevig te regenen.