Dag 5: Sarapiqui

Joran verloor gisteren tijdens het zwemmen het hangertje van zijn ketting. De vriendelijke poolboy die het zwembad aan het schoonmaken is, vindt het terug! Wij blij!

Vandaag nemen we afscheid van dit tropisch regenwoud.

Met de boot en de bus varen en rijden we richting stalplaats van onze huurauto’s. Ja, we weten het, we hebben maximale bagage mee. Drie koffers passen in de koffer, de vierde op de achterbank tussen onze jongens in. Geen probleem: Pura Vida! We lazen op het internet dat de lokale bevolking in Costa Rica zich weinig tot niets van verkeersregels aantrekt. Er wordt niet gestopt voor een stopverkeersbord (alto). Opvallend is ook dat de straten niet echt breed zijn en dat voetgangers wandelen op straat en er fietsers zijn, maar geen fietsstroken. Het is dus heel geconcentreerd auto rijden. 

De Ara ambigua lodge is een mooi domein gelegen in een tropische weelde! Helemaal in het groen, met veel mooie bloemen. We zien onmiddellijk al twee hagedis-achtigen.

Ondanks het dagelijks 50% deet smeren, hebben we al langer muggenbeten. Ik heb het gevoel dat ze nu pas beginnen jeuken. Het zijn er trouwens maar enkelen die jeuken, de andere voel je niet. Muggen hoor je niet zoemen. 

Joran gaat in de buurt 10km lopen (de locals toeteren op hem) terwijl wij het domein verkennen en een cocktail drinken tijdens happy hour.  Klokslag 18u, bij zonsondergang, horen we kikkers. De barman die ons tussen 17u en 18u nog ge-happy-houred heeft, is blijkbaar ook de kikker-spotter van dienst. Hij vindt onmiddellijk enkele lawaaimakers. Het zijn kleine prachtexemplaren (felgroen met rode ogen)! Rube, Linne en Jarne willen en mogen een kikker vastnemen. 

Daarna eten we lekkere pizza en gaan ons bedje weer in.