Dag 4: Tortuguero

Om 4u een mega regenbui die gelukkig stopte op het moment dat onze dag begon.

Om 5u30 starten we met een koffie en een droog koekje en om 6u gaan we met de boot dieren spotten. Het is een geluksdag. Nog voor we het nationaal park invaren zien we twee kolibries en worden er veel dolfijnen gespot. Dolfijnen zijn op deze plek eerder zeldzaam. We hebben een kapitein en een gids. De kapitein blijkt een zeer goede spotter te zijn. 

Alle uitstapjes worden hier met een boot gedaan. Zo mooi. Water in het midden en links en rechts regenwoud. We hadden even een korte, flinke regenbui, maar de dieren die we zagen, maakten dat meer dan goed.

Veel vogels: toekan, pianovogel,... 

Verschillende reptielen: een kaaiman (krokodilachtige), leguaan, basilisk,..

Zoogdieren: luiaards gezien en apen hebben we gehoord

Vlinders

Pachirabloem en -vrucht, de mooie plant waarnaar onze lodge genoemd is.

Na het ontbijt beklimmen we een vulkaan: 436 trappen omhoog en dan een mooi zicht op de zee, het stadje en de rivieren waar onze boten op varen. Onderweg zien we kleine, rode gifkikkers en vleermuizen. Op het einde van de tocht verkocht een local coconuts: eerst werd de top eraf gekapt met een machete, zodat we het frisse zoete water konden drinken. Daarna sneed hij het ‘vlees’ eruit, zodat we ook dat konden eten.

In de namiddag bezoeken we Tortuguero village, een dorp dat welgeteld één straat lang is. Het is de enige straat in dit gebied. Het is een winkelstraatje dat op het einde eindigt in een national park. Daar worden we verrast door een apenshow. De apen slingeren van de ene boom naar de andere. Eén aap had een kleintje bij. Achter die ene straat ligt de zee. Deze is echter te wild om erin te zwemmen. Enkel enkele locale ‘loco’s’ doen dat toch, vertelt de gids, maar af en toe loopt dit dodelijk af.

De kinderen zwemmen nog even in het zwembad, we drinken een cocktail en na het avondeten gaan we op het strand naar schildpadden kijken die eieren leggen. Een speciale belevenis. Er zijn duidelijke en strenge regels over wat wel en niet mag. We varen met boot en gids naar de bewuste plek. Onderweg zagen we veel bliksemschichten. Water en bliksem, een vrolijke combinatie, maar we vertrouwden erop dat de gidsen wisten wat ze deden. We stapten uit de boot een bosje in dat parallel loopt met het strand en de zee. We moesten allemaal op één lijn achter de gids wandelen in het donkere bos. Na 5 minuten nemen we een afslag en lopen we naar het strand. Het is onduidelijk waarom, maar we moeten terug het bosje in en ‘very quickly’ zijn. Zonder verdere uitleg lopen we bijna 20 minuten in sneltempo in het donker (met gsm-licht) door dat bosje. Het was een heel vreemde ervaring. Ik  bedacht me dat een vluchteling op de vlucht zich zo misschien ook moet voelen. 

Uiteindelijk kwamen we terug op het strand waar we geen gsmlicht meer mochten gebruiken. De gidsen gebruikten rood licht. We moesten nog wat geduld hebben… en toen kwam er opnieuw een zondvloed aan regen. Het duurde geen 10 minuten, maar we waren ondanks poncho en paraplu drijfnat. Pura vida bleek opnieuw een goede keuze, want daarna zagen we een reuzenschildpad (meer dan een meter groot en meer dan 200kg) die eieren legde in een gat dat ze zelf had gegraven in het zand. We zagen hoe ze meer dan 100 eieren legde en daarna het gat terug dicht graafde met haar flippers. Daarna zagen we een andere schildpad terug naar de zee schoffelen. Ondanks de regen een geslaagde avond! We hebben geen bewijsmateriaal want foto's trekken mocht niet. Ter compensatie hebben we ieder een sticker gekregen.